XI Sympozjum Podstawowe Problemy Energoelektroniki i Elektromechaniki PPEE 2005, które odbyło się w Wiśle w dniach 2 – 5 kwietnia 2005 roku zgromadziło naukowców ze wszystkich uczelni technicznych w Polsce. Tematyka Sympozjum była obszerna i obejmowała, prócz napędu, energoelektroniki, maszyn elektrycznych i automatyki, również nowe działy techniki, a mianowicie mechatronikę, niekonwencjonalne źródła energii, pojazdy elektryczne oraz różnorodne zastosowania metod sztucznej inteligencji.

W sumie przedstawiono prawie 50 referatów, a ponadto pięć interesujących wykładów zaproszonych. Pierwsze dwa z nich (przeznaczone na niedzielę):

• prof. Piotr Żmigrodzki: „Kto decyduje o tym, co w języku polskim jest poprawne”,
• prof. Grażyna Demenko: „Technologia języka i mowy: infrastruktura i zastosowania w wielojęzycznym społeczeństwie informacyjnym”

złożyły się na ciekawy dwugłos o mowie i języku,podnoszący aspekty istotne i ważne z lingwistycznego oraz technicznego punktu widzenia. Kolejne dwa wykłady, przedstawione w sesji zakończeniowej:

• prof. Włodzimierz Janke: „Perspektywy zastosowań elementów z węglika krzemu w energoelektronice”,
• prof. Jan Anuszczyk: „Energetyka wiatrowa — stan aktualny i perspektywy rozwoju”

odnosiły się do przyszłości oraz perspektyw zastosowań nowych materiałów i nowych rozwiązań przetworników elektromechanicznych. Inny charakter miał wykład mgr Bogusława Kasprowicza, poświęcony pamięci profesorów Uniwersytetu i Politechniki Lwowskiej, który prelegent poprzedził historycznymi refleksjami, mówiącymi o wyjątkowej roli i niezwykłym znaczeniu miasta Lwowa w dziejach Rzeczpospolitej i polskiej nauki. Barwna opowieść była nawiązaniem do serii sześciu grafik artysty Tadeusza Siary, przedstawiających najcenniejsze perły lwowskiej architektury, które otrzymali na pamiątkę uczestnicy Sympozjum.

W ramach sesji plenarnych ich wzbogacającym uzupełnieniem było przypomnienie historii International Symposium Micromachines and Servodrives MiS, które tradycyjnie od pierwszego roku odbywają się w coraz to innych najpiękniejszych pałacach i zamkach naszego kraju. O Sympozjach opowiedział i zaprosił na kolejne, które odbędzie się we dworze w Soplicowie w Puszczy Białostockiej, wieloletni przewodniczący doc. Jerzy Zadrożny. Zaraz po nim wystąpiła redaktor Urszula Bugaj, która zaprezentowała założenia programowe, profil i plany rozwoju powstającego i kształtującego swe oblicze, obiecującego dla środowiska elektryków czasopisma Nowa Elektrotechnika (wzorowanego na popularnym angielskim periodyku Electrical Engineering Review).

Sprawna organizacja Sympozjum była zasługą Komitetu Organizacyjnego, złożonego z pracowników Zakładu Mechatroniki IETiP na Wydziale Elektrycznym:

• mgr inż. Marcin Szczygieł (przewodniczący),
• mgr Maja Duda (sekretarz),
• mgr inż. Damian Krawczyk,
• mgr Paweł Kielan.

Szczególny charakter miała artystyczna oprawa Sympozjum, której zadaniem było podtrzymanie świątecznego nastroju Wielkanocy. Obrady toczyły się pośród pisanek, koniakowskich koronek w kształcie zajączków, kur i wiosennych kwiatów oraz pieczonych baranków i babek, a wszystko po to, aby przygotować profesorów, doktorów i doktorantów na wspólne świąteczne Wielkanocne Śniadanie, które każdemu uczestnikowi pozwoliło poczuć się członkiem jednej ogólnopolskiej wspólnoty naukowej. Mocno podkreślił to w swoim liście, odczytanym w niedzielę przy świątecznym stole, profesor Kazimierz Zakrzewski, przewodniczący Komitetu Elektrotechniki PAN, pisząc: „Konferencja odbywa się tuż po Świętach Wielkanocnych, podczas których przeżycia religijne i nasze ludowe obyczaje tak pięknie się uzupełniają. Zmartwychwstanie Pańskie łączy się nie tylko z Odnową Ducha, ale także tradycją powitania odradzającego się życia w otaczającej nas przyrodzie — po długiej i sennej zimie. Niechaj w czasie Konferencji znajdzie się czas na spotkanie »rodziny elektrotechnicznej« przy stole z atrybutami wielkanocnymi, w odświętnej atmosferze wzajemnego zrozumienia. Będę obecny duchem z uczestnikami Konferencji podczas dzielenia się jajkiem wielkanocnym, składając Im za pośrednictwem tego listu Najlepsze Życzenia Zdrowia i Pomyślności. Życzę wszystkim Uczestnikom, aby dzielili także sprawiedliwie czas na dyskusje naukowe i spotkania kuluarowe, aby za integracją specjalności naukowych podążyła również integracja personalna, która odgrywa niepoślednią rolę w naszym środowisku.”

Najbardziej wzruszającym i najgłębiej poruszającym przeżyciem był sobotni Koncert Wielkanocny (2 kwietnia 2005 roku) w Kościele Ewangelickim w Wiśle w wykonaniu artystów z Akademii Muzycznej w Katowicach: Juliana Gembalskiego, Elżbiety Grodzkiej-Łopuszańskiej oraz Anny Gembalskiej, Złożyły się na niego kompozycje i improwizacje, oparte na staropolskich pieśniach wielkanocnych, spięte w jedną całość słowem, medytacją i modlitwą księdza proboszcza Waldemara Szajthauera. Los sprawił, że najpiękniejsze z pieśni rozbrzmiały w Kościele w godzinę śmierci naszego Papieża Jana Pawła II, stając się wzruszającym pożegnaniem i śpiewnym dziękczynieniem, które pozostanie w naszych sercach na zawsze.

Krzysztof Kluszczyński